آنژیوپلاستی چیست؟
آنژیوپلاستی یک روش درمانی کم تهاجمی برای بازکردن رگ های کرونر قلب است که به دلیل تنگی یا انسداد جریان خون دچار مشکل شده اند.
در این روش، با وارد کردن کاتتر و بالون به محل تنگی و گاهی قرار دادن استنت، قطر رگ افزایش می یابد و خون رسانی به عضله قلب بهبود پیدا می کند.
این روش معمولا جایگزین جراحی باز قلب برای بسیاری از بیماران می شود و خطرات و دوره بهبودی کوتاه تری نسبت به بای پس قلب دارد.
بالون در آنژیوپلاستی چه نقشی دارد؟
بالون در آنژیوپلاستی نقش کلیدی در باز کردن رگ های تنگ شده دارد، پس از ورود کاتتر به محل انسداد، بالون با فشار مناسب باد می شود تا پلاک آترواسکلروتیک را فشرده کرده و قطر رگ را افزایش دهد.
این عمل جریان خون به عضله قلب را بهبود می بخشد و در بسیاری از موارد همراه با قرار دادن استنت برای تثبیت رگ و جلوگیری از برگشت تنگی انجام می گیرد.
استنت چیست و چه کاربردی دارد؟
استنت یک لوله کوچک و شبکه ای فلزی یا پوشش دار است که پس از باز کردن رگ کرونر با بالون در آنژیوپلاستی، داخل رگ قرار می گیرد تا مسیر باز خون رسانی به قلب حفظ شود.
کاربرد اصلی آن جلوگیری از برگشت تنگی یا انسداد رگ، تثبیت دیواره رگ و کاهش خطر ایسکمی یا حمله قلبی است و به پزشک اجازه می دهد جریان خون در عضله قلب به صورت پایدار حفظ شود.
تفاوت آنژیوپلاستی با بالون و استنت
تفاوت آنژیوپلاستی با بالون و استنت در نحوه باز کردن و تثبیت رگ کرونر و ماندگاری اثر آن ها است.
آنژیوپلاستی با بالون به معنای وارد کردن کاتتر حاوی بالون به محل تنگی رگ و باد کردن آن برای باز کردن مسیر خون است.
این روش جریان خون را بهبود میدهد، اما اگر تنها بالون استفاده شود، دیواره رگ ممکن است دوباره باریک شود و تنگی مجدد رخ دهد.
از سوی دیگر، استنت به عنوان یک شبکه فلزی یا پوشش دار بعد از بالون داخل رگ قرار می گیرد تا مسیر باز رگ تثبیت شود و استنت از برگشت تنگی جلوگیری می کند و جریان خون را به صورت پایدار حفظ می کند، به ویژه در موارد انسداد شدید یا طولانی.
تفاوت دیگر در ماندگاری و نیاز به پیگیری است، آنژیوپلاستی با بالون تنها ممکن است به درمان مجدد نیاز داشته باشد، در حالی که استنت معمولا تا حد زیادی رگ را باز نگه می دارد و احتمال عود تنگی کاهش می یابد.
انتخاب بین بالون ساده و استنت بستگی به شدت تنگی، محل انسداد و شرایط بیمار دارد.
برخی استنت ها دارو آزاد کننده هستند که علاوه بر باز نگه داشتن رگ، با آزاد سازی تدریجی دارو از رشد پلاک و ایجاد تنگی مجدد جلوگیری می کنند.
این تفاوت باعث می شود استنت ها گزینه مناسبی برای بیماران با ریسک بالای انسداد مجدد یا بیماری های شدید عروق کرونر باشند.
مقایسه مزایا و معایب هر روش
مزایای آنژیوپلاستی با بالون شامل کم تهاجمی بودن، زمان کوتاه تر بهبودی و امکان باز کردن سریع جریان خون است.
این روش برای بیمارانی که انسداد جزئی یا متوسط دارند مناسب است و نیاز به بیهوشی عمومی ندارد.
خطر عوارض آنژیوپلاستی قلب نسبت به جراحی باز قلب کمتر است و معمولا بیمار همان روز یا روز بعد مرخص می شود.
با این حال، معایب استفاده از بالون تنها شامل احتمال برگشت تنگی رگ و نیاز به تکرار آنژیوپلاستی در آینده است.
بدون تثبیت رگ با استنت، دیواره رگ ممکن است دوباره باریک شود و خطر ایسکمی یا درد قفسه سینه ادامه پیدا کند.
مزایای استنت شامل تثبیت طولانی مدت رگ، کاهش احتمال انسداد مجدد و بهبود پایدار جریان خون است و استنت های دارو آزادکننده با جلوگیری از رشد پلاک و التهاب در دیواره رگ، اثربخشی بالاتری نسبت به استنت های فلزی ساده دارند و میزان تنگی مجدد را کاهش می دهند.
معایب استنت شامل احتمال تشکیل لخته در محل استنت و نیاز به مصرف داروهای ضدپلاکت طولانی مدت است.
طبق گفته های دکتر پیمان اشرفی در برخی بیماران ممکن است نیاز به پیگیری دقیق و معاینات دوره ای باشد تا از عوارض احتمالی مانند التهاب یا انسداد ثانویه جلوگیری شود.
